پلا ستیکی!

هر کجا بالا و پایینی پلاستیکی شده
هر چه را امروزه می‌بینی پلاستیکی شده

سیب و موز و پرتقال و توت و اینها را ولش
حالیا آجیل و شیرینی پلاستیکی شده

هر چه دندان می‌فشاری سفت و بدتر می‌شود
لامروت نان ماشینی پلاستیکی شده

روی پالان خر و تابوت می‌خواهی اگر
یا بخوابی یا که بنشینی پلاستیکی شده

جانماز از روس و تسبیح از اروپا آمده
بر سر زن چادر چینی پلاستیکی شده

بوسه از روی نکورویان چرا بدمزه است؟
چون لب‌وخال و لپ و بینی پلاستیکی شده

مردبودن نی هنر خواهد نه پول امروزه، چون
خانه و همخانه و نی‌نی پلاستیکی شده

از همه بدتر هم این که «روی» بعضی از کسان
همچو سنگ پای قزوینی پلاستیکی شده [!]

ناگزیر آذین بود دلخوش به مهر دوستان
گر چه آن هم نیک اگر بینی پلاستیکی شده

به زیر خط فقره منزل مو!

الا  ای  نـازنین بی‌وفــایم
به هر جا می‌روی، من با تو آیم

مرا هم از صد و ده هِی‌ نترسان
که با فرمانده‌هانش آشـنایم

اگر دستم رسد بر چرخ گردون
به دستش می‌دهم یک بیل و فرقون

که روز و شـب مثال مو بگـرده
به دنبال یه قرص خالی از نون

امـان از هسـتی بی‌حاصل  مو
همه‌اش حسرت نصیبه این دل مو

پس از عمری تلاش و رنج‌ و زحمت
به زیر خط فقره منزل مو

خوشا آنکه وکیله یا وزیره
خبر از مردم گشـنه نگیره

زمین و آسمان گر زیر و رو شه
دلش کاهو می‌خواد و سرکه شیره